Wewnętrzna kanalizacja służy do odprowadzania ścieków domowych. Kanalizacja w osobnym domu zazwyczaj jest systemem grawitacyjnym, czyli takim systemem, w którym przepływ odbywa się pod wpływem siły ciężkości. Zaletą takiego systemu jest to, że nie wymaga dodatkowego zużycia energii.
Z czego składa się wewnętrzny klasyczny system kanalizacyjny.
Aby zapobiec przedostawaniu się zapachów z rur kanalizacyjnych do pomieszczeń mieszkalnych, praktycznie każde urządzenie sanitarne jest wyposażone w syfon.
Z drugiej strony, dla systemu kanalizacyjnego konieczny jest swobodny dostęp powietrza, co jest osiągane poprzez instalację wentylacyjnych lub wentylacyjnych pionów.
Prawie każdy wewnętrzny system kanalizacyjny domu składa się z następującej listy części:
- instalacje do pompowania lub oczyszczania ścieków;
- zbiorniki na odbiór ścieków;
- kolektory;
- rury;
- piony;
- linie spustowe.
Instalacja wewnętrznej kanalizacji
Instalacja rur kanalizacyjnych jest długotrwałym i pracochłonnym procesem, który wymaga zachowania określonej kolejności działań, staranności i precyzji. Od tego, jak dobrze zostanie zmontowany i zaprojektowany system, zależeć będą jego dalsze właściwości eksploatacyjne, a także niezawodność i trwałość pracy. Jeśli samodzielnie opracowujesz projekt, konieczne jest jego obowiązkowe przedstawienie specjaliście w celu wykrycia ewentualnych odchyleń od normy. Jeśli projekt zostanie zatwierdzony, można przystąpić do zakupu materiałów niezbędnych do montażu.
Instalacja pionów kanalizacyjnych.
Montaż dowolnej kanalizacji rozpoczyna się od pionów. Najpierw dokonuje się rozmieszczenia zgodnie z planem, a następnie przystępuje się do instalacji rur.
Podczas instalacji pionu konieczne jest ustawienie go ściśle pionowo, a także zapobieżenie przekosom i złamaniom w miejscach styku rur.
Podczas rozprowadzania rurociągu rury są instalowane w górę zaczynając od piwnicy i jednocześnie instalowane są rewizje. Tradycyjnie rewizje są montowane w każdym miejscu skrętu rurociągu, w każdym pomieszczeniu na początku pionu, a także na końcu systemu wewnętrznej części kanalizacji. Na końcu każdego pionu kanalizacyjnego konieczne jest zainstalowanie wentylacji, którą wyprowadza się na dach lub strych w postaci kanału wentylacji osobistej.
Natychmiast po pionie na każdym piętrze dokonuje się instalacji poziomych linii spustowych.
Po zainstalowaniu pionów do nich podłącza się linie spustowe z wszystkich urządzeń sanitarno-technicznych. Ich średnica powinna być taka sama jak średnica wyprowadzenia każdego z tych urządzeń.
Obliczenia kanalizacyjne dla budynku zakładają maksymalną długość rur wynoszącą 10 metrów, przy czym kąt ich nachylenia powinien być taki, aby nie było przeszkód dla swobodnego przepływu ścieków do pionu.
