Podczas układania sieci rurociągów zarówno transportowych tuneli, jak i kierunku komunalnego, na miejscu prac wykonywane jest wykopanie rynny. Jednak w niektórych przypadkach wykopanie wymaganego rozmiaru rynny jest zadaniem nie do pojęcia, na przykład gdy rurociąg przecina główną trasę transportową o ciągłej aktywności, przy czym nawet na minimalny odcinek czasu nie można jej zatrzymać. Co zrobić w takiej sytuacji?
Aby rozwiązać to zadanie, stosuje się następujące metody zagęszczania gruntu: przekłucie, przecisk tarczowy, wierceń poziomy, rozprężanie, a także przecisk pneumatyczny.
Poniżej przedstawione są najpopularniejsze metody zagęszczania gruntu.
1. Przekłucie. Ta metoda polega na wykonaniu otworu poprzez promieniste zagęszczenie gruntu poprzez wciskanie w niego rury z stożkowym końcem. Wciskanie odbywa się za pomocą dźwigni hydraulicznej. Następnie rura z końcówką jest układana w wykopie i po wypchnięciu dźwignią jest wciskana w grunt na długość skoku tłoka. Po powrocie tłoka do pozycji początkowej, w jego miejsce wprowadza się klin (przepustnica). Ponieważ ten proces jest cykliczny, powtarza się jego wykonanie.
2. Przecisk pneumatyczny. Ta metoda polega na wykonywaniu za pomocą wibracyjnego działania specjalnej głowicy przeciskowej. Innymi słowy, taki przecisk jest wykonywany za pomocą przeciskarki pneumatycznej. Jest to samobieżna maszyna, która za pomocą swojego narzędzia roboczego (korpusu) tworzy otwór.
Pod wpływem sprężonego powietrza młot wykonuje ruchy wsteczno-przód i uderza w wewnętrzną i przednią ścianę korpusu, co pomaga w wbijaniu go w grunt.
Przeciskarka może przechodzić bardzo głębokie otwory, których długość może wynosić do 50 m dla rurociągów o średnicy do 300 mm. Należy zauważyć, że zastosowanie przeciskarki pneumatycznej znacznie zwiększa wydajność pracy w porównaniu z powszechnie stosowanymi metodami układania podziemnych komunikacji bez wykopów.
